Hermann Hering
| Hermann Hering | |||
| profesor gimnazjalny | |||
| |||
| Data urodzenia | 5 listopada 1800 | ||
| Miejsce urodzenia | Wiechowo | ||
| Data śmierci | 1 lutego 1886 | ||
| Miejsce śmierci | Szczecin | ||
| Miejsce spoczynku | Szczecin, Cmentarz Grabowski przy ul. Matejki | ||
| Lata działalności | 1822-1876 | ||
| Narodowość | niemiecka | ||
Hermann Hering (1800-1886) - profesor gimnazjalny.
Życiorys
Hermann Konrad Wilhelm Hering urodził się 5 listopada 1800 roku we wsi Wiechowo (Büche), koło Marianowa (Marienfliess) na Pomorzu, jako syn pastora Johanna Immanuela Heringa (1754-1814) i jego żony Johanny Luise Karoline (zm. 1851), z domu Westphal. Uczęszczał do Gröningsches Gymnasium w Stargardzie. Od roku 1819 studiował teologię, filologię i historię na uniwersytecie w Halle. Wstąpił w roku 1822 do Königl. Seminar für gelehrte Schulen, utworzonego przy Połączonym Królewskim i Miejskim Gimnazjum (Vereinigtes Königliches und Stadt-Gymnasium) w Szczecinie. Jednocześnie pełnił funkcję nauczyciela pomocniczego (Hilfslehrer). W cztery lata później został zatrudniony na stałe na stanowisku profesora gimnazjalnego (Oberlehrer), zaś 25 września 1838 roku otrzymał tytuł profesora. W latach 1828-1840 sprawował funkcję bakałarza Kolegium Jageteufla (Jageteufel-Collegium). Przez blisko pięćdziesiąt trzy lata Hering był związany z Połączonym Królewskim i Miejskim Gimnazjum, gdzie uczył historii, języka łacińskiego i niemieckiego. Szczególnie pasjonujące, zdaniem wielu uczniów, były lekcje historii.
13 października 1872 roku odbyły się uroczystości z okazji Jubileuszu Pięćdziesięciolecia pracy profesora Hermannna Heringa jako pedagoga. Podczas obchodów dawni uczniowie jubilata zgromadzili fundusze w kwocie 8 400 talarów. Odsetki od tej kwoty Hering przeznaczył na dwa stypendia dla uczniów klas wyższych gimnazjum. W roku 1869 został odznaczony Orderem Orła Czerwonego IV Klasy (Roter Adlerorden IV. Klasse). Wydział Filozoficzny Uniwersytetu w Greifswaldzie mianował go w roku 1875 doktorem filozofii honoris causa. W roku 1876 Hering ze względy na swój stan zdrowia przeszedł w stan spoczynku. W uznaniu jego zasług w roku 1876 przyznano mu Królewski Order Korony III Klasy (Königlicher Kronenorden III. Klasse).
Hering aktywnie uczestniczył w życiu społecznym i naukowym Szczecina. Był związany z założonym w roku 1824 Towarzystwem Historii Pomorza i Starożytności (Gesellschaft für Pommersche Geschichte und Altertumskunde). W roku 1827 został wybrany do zarządu, zaś w latach 1829-1930 i 1836-1839 pełnił funkcję sekretarza. Do roku 1874 sprawował nadzór nad zbiorami towarzystwa, a w roczniku Baltische Studien, którego pierwszy tom ukazał się w roku 1832, opublikował Das Trinkhorn Herzog Wartislavs V (1832 i 1835), Beiträge zur Topographie Stettins in älterer Zeit (1844), Die Loytzen (1845) i Die Pfahlbauten (1866). Artykuł Beiträge zur Topographie Stettins in älterer Zeit pojawił się też rok wcześniej w programie gimnazjum. W roku 1833 opublikował tam kolejny artykuł, który zatytułował Ueber die Kenntnisse der Alten von dem Lande und den Völkern an der Süseite der Ostsee.
Był współzałożycielem założonego w roku 1837 Szczecińskiego Towarzystwa Entomologicznego (Stettiner Entomologischen Vereins), pierwszego tego typu stowarzyszenia w Niemczech. Hering poświęcił się studiom nad motylami, które kolekcjonował podróżując przez Styrię, Szwajcarię i Tyrol. Pod koniec życia jego zbiory składały się z około dwudziestu tysięcy egzemplarzy, obejmujących różne gatunki motyli. Wyniki swoich badań publikował w periodyku towarzystwa - Stettiner Entymologischer Zeitung.
Hering w roku 1849 został wprowadzony do Loży Zu den drei Zirkeln, z którą był związany do swojej śmierci. Był również honorowym członkiem Loży Zu den drei Weltkugeln oraz Loży w Koszalinie, Stargardzie, Kołobrzegu i Gryfinie. Funkcję honorowego prezesa pełnił w Szczecińskim Towarzystwie Ogrodniczym (Stettiner Gartenbau-Verein).
Hermann Hering zmarł 1 lutego 1886 roku w Szczecinie. Został pochowany na Cmentarzu Grabowskim (Grabower Friedhof).
Rodzina
Hermann Hering w 1827 roku poślubił Paulinę, najstarszą córkę Ober-Regierungsrath Friedricha Wilhelma Ludwiga Solgera (1776-1827).
Publikacje
- Das Trinkhorn Herzog Wartislavs V. Baltische Studien. Alte Folge, 1. Jg., 1832, H. 1, s. 372-379.
- Ueber die Kenntnisse der Alten von dem Lande und den Völkern auf der Südseite der Ostsee. W: Zu der öffentlichen Redeübung, welche Freitag den 27. September 1833 Nachrmittags 2 ½ Uhr in dem Hörsaale des Gymnasium zu Stettin veranstaltet werden soll ladet die Beschützer, Gönner und Freunde dieser Schulanstalt ehrerbietigst und ergebenst ein Karl Friedrich Wilhelm Hasselbach. Stettin: gedruckt bei Franz Hessenland [1833], s. 1-46.
- Das Trinkhorn Herzog Wartislavs V. II. Baltische Studien. Alte Folge, 3. Jg., 1835, H. 1, s. 243-244.
- Beiträge zur Topographie Stettins in älterer Zeit. Baltische Studien. Alte Folge, 10. Jg., 1844, H. 1, s. 1-86.
- Die Loytzen. Baltische Studien. Alte Folge, 11. Jg., 1845, H. 1, s. 80-92.
- Die Pfahlbauten. Baltische Studien. Alte Folge, 21. Jg., 1866, H. 2, s. 9-20.
Bibliografia
- Hering, Herrmann (Conrad Wilhelm). W: Eckhard Wendt. Stettiner Lebensbilder. Köln [etc.] 2004, s. 230-231.
- Hermann Hering. W: Maximilian Runze. Das Ilberg-Album und das alte Stettiner Gymnasium. Ein Beitrag zur Geschichte des Pommerschen Unterrichtswesen. Neue Jahrbücher, Jg. 1910, II. Abteilung, Bd. XXVI, H. 8, s. 445-446.
- Hermann Konrad Wilhelm Hering. Baltische Studien. Alte Folge, 36. Jg., 1886, H. 4, s. 381-384.
- Schleich. Hermann Conrad Wilhelm Hering. Stettiner Entymologischer Zeitung. 47. Jg., 1886, H. 4-6, s. 178-182.
- Tomczyk-Kozioł, Karolina. Spisy członków lóż masońskich w zbiorach Biblioteki Uniwersyteckiej w Poznaniu jako źródło do badań nad kadrą pedagogiczną Królewskiego i Miejskiego Gimnazjum oraz Gimnazjum Mariackiego w Szczecinie w latach 1805–1935. Przegląd Zachodniopomorski. T. 38, 2023, s. 178–203.
