Stepnica

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stepnica
Stepnica
Nazwa niemiecka Groß Stepenitz
Nazwa przejściowa Stepenitze, Stobnica
Powiat goleniowski
Gmina Stepnica
Prawa miejskie 1 stycznia 2014
Strona internetowa miejscowości.

Geolokalizacja: 53.654177,14.63258


Stepnica (Stobnica, niem. Groß Stepenitz) – miejscowość położona w powiecie goleniowskim u ujścia Gowienicy do Roztoki Odrzańskiej, części Zalewu Szczecińskiego. Od 1 stycznia 1973 roku siedziba władz gminy Stepnica. Z dniem 1 stycznia 2014 r. Stepnicy nadano status miasta[1].

Położenie

Stepnica położona jest w powiecie goleniowskim, w południowo-wschodniej części gminy Stepnica, u ujścia rzeki Gowienicy do Zalewu Szczecińskiego. Miejscowość jest siedzibą władz gminnych. Od miasta powiatowego Goleniowa oddalona jest o ok. 15 km, a od Szczecina o ok. 25 km.

Stepnica - zdjęcie lotnicze około 1939 roku

Według podziału Polski na mezoregiony fizyczno-geograficzne obszar zajmowany przez gminę należy do:

Klimat

Pod względem klimatycznym omawiany obszar został zaliczony przez Krzysztofa Prawdzica do Dzielnicy Bałtyckiej i krainy Zalewu Szczecińskiego[3].

Klimat Stepnicy według Krzysztofa Prawdzica
Dane klimatyczne Kraina Zalewu Szczecińskiego
średnia temperatura roczna 8 - 8,1°C
średnia temperatura okresu V-VII 14,5 - 15,2°C
suma opadów atmosferycznych w roku 550 mm
suma opadów atmosferycznych w okresie V-VII 170 - 180 mm

Z kolei Alojzy Woś, biorąc pod uwagę najczęściej występujące typy pogody, zakwalifikował ten teren do Regionu Zachodniopomorskiego. Charakteryzuje się on w porównaniu z innymi regionami kraju:

  • względnie częstym występowaniem dni z pogodą przymrozkową, umiarkowanie zimną (średnia dobowa temperatura powietrza od 0,0°C do -5,0°C, temperatura maksymalna powyżej i minimalną poniżej 0°C ), z niewielkim zachmurzeniem oraz bez opadu
  • oraz rzadkie zjawianie się dni z pogodą przymrozkową, umiarkowanie zimną, z dużym zachmurzeniem nieba i opadem[4].

Obiekty fizjograficzne

Wzniesienia[5]:

Wody stojące[6]:

Wody płynące[7]:

Przyroda

Za pomnik przyrody uznano we wsi dąb szypułkowy przy ul. B. Krzywoustego 39[8].

Historia

Po raz pierwszy wieś Stepnica została wzmiankowana w 1278 roku, kiedy to książę Barnim I podarował ją jako lenno Godfriedowi von Breslau. 7 września 1280 roku nadanie to zostało potwierdzone przez księcia Bogusława IV[9]. Kolejnym właścicielem Stepnicy został ród von Flemming. 19 listopada 1366 roku bracia Timmo, Dietrich i Hennig podarowali Stepnicę szczecińskiemu klasztorowi cysterek. Po reformacji i sekularyzacji dóbr klasztornych wieś została włączona do dóbr książęcych, a następnie do domeny państwowej. W 1564 roku wybuchł pożar, podczas którego wieś i kościół uległy zniszczeniu. W 1628 roku wieś należała do okręgu Alt Stettin, a wśród jej mieszkańców wymieniano m. in. dwóch karczmarzy, kowala, 2 rzemieślników i pasterzy. W roku 1654 została włączona do urzędu Wolin (Amt Wolin). Następnie, od 1686 roku, podlegała administracyjnie nowoutworzonemu Amt Stepenitz i została sprzedana przez grafa Karla Friedricha von Schlippenbacha elektorowi brandenburskiemu Fryderykowi Wilhelmowi I. Od 1721 roku Stepnica zaczęła być określana mianem miasta lub miasteczka. Podczas kolejnego pożaru, 1 czerwca 1739 roku, we wsi spłonęły kościół, plebania oraz prawie wszystkie budynki.

Stepnica - plany wsi przed i po pożarze w 1739 roku

W 1740 roku odbudowano kościół, wyposażając go dodatkowo w wieżę, której wcześniej nie posiadał. Po pożarze osadę poddano regulacji, tj. wokół kościoła utworzono kwadratowy plac, a głównej ulicy nadano jednakową szerokość; następnie wieś ewoluowała w kierunku wielodrożnicy. W roku 1789 w miejscowości zlokalizowanych było 126 budynków mieszkalnych, 62 krytych dachówką, a 64 słomą. 21 marca 1794 roku ponownie wybuchł pożar, a jego skutkiem było zniszczenie 11 domów oraz zabudowań gospodarczych. W miejscowości funkcjonowały nadleśnictwo, przytułek dla bezdomnych, areszt, czteroklasowa szkoła elementarna (do której w 1866 roku uczęszczało 305 uczniów) oraz szkoła wyższego szczebla dla chłopców i dziewcząt[10]. W 1871 w Stepnicy zlokalizowanych było 27 budynków mieszkalnych. Odnotowano istnienie 73 gospodarstw domowych i 353 mieszkańców wyznania ewangelickiego[11]. W 1895 roku powierzchnia wsi wynosiła 675,6 ha. W 31 budynkach mieszkało 348 osób[12]. W 1902 roku wybudowano ratusz, w którym urzędowały władze miejskie oraz mieścił się urząd pocztowy. W budynku tym mieściły się również mieszkania służbowe burmistrza i naczelnika poczty. W roku 1905 w Stepnicy mieszkało 319 ewangelików i jedna osoba wyznania katolickiego, mówiąca po polsku[13]. Dane statystyczne z 1931 potwierdzają istnienie na terenie wsi 48 budynków, zamieszkałych przez 390 osób (w tym dwóch wyznania katolickiego i jednej judaistycznego[14].

Stepnica - budynek dawnej szkoły około 1939 roku.jpg

Położenie nad wodami zalewu i w sąsiedztwie puszczy sprawiło, iż podstawowym zajęciem ludności zamieszkującej wieś i okręg Stepnica były uprawa roli, leśnictwo, i rybołówstwo. Struktura zawodowa mieszkańców tego terenu w 1939 roku kształtowała się następująco: 40% ludności zajmowało się rolnictwem, 20% rybołówstwem i żeglugą, 15% leśnictwem, 15% handlem, 5% świadczyła usługi transportowe, pocztowe i urzędowe[15].

Z początkiem XX wieku, kiedy uruchomiono plażę i wybudowano molo, wieś stała się również miejscem aktywnego wypoczynku, zwłaszcza dla szczecinian. Powstał mały zakład kąpielowy (łaźnia) i hala przy plaży. Po pierwszej wojnie światowej władze okręgu podjęły działania w kierunku dalszej rozbudowy kąpieliska. Plaża została dziesięciokrotnie powiększona, pobudowane zostały dwie nowe hale z pełnym wyposażeniem oraz udzielono zgody na postawienie i wynajmowanie koszy plażowych. W Stepnicy spędzali urlop goście ze Szczecina, Berlina, a nawet z Zagłębia Ruhry[16].

Od 1818 do 1945 Stepnica należała do powiatu kamieńskiego (Landkreis Cammin in Pommern) w Rejencji Szczecińskiej (Regierungsbezirk Stettin). Po kapitulacji Niemiec w 1945 roku wieś została włączona do terytorium państwa polskiego. Do 1946 roku wieś nosiła nazwę przejściową - Stobnica[17], którą następnie przemianowano na Stepnica[18]. Początkowo, od 1946 roku wieś należała do powiatu kamieńskiego, następnie w 1954 roku weszła do powiatu goleniowskiego i stała się ośrodkiem administracji lokalnej – najpierw Gromadzkiej Rady Narodowej, a z chwilą utworzenia gminy Stepnica (1 stycznia 1973) siedzibą władz gminnych[19].

Z dniem 1 stycznia 2014 r. Stepnicy nadano status miasta[20].

Samorząd

Stepnica jest siedzibą władz miasta i gminy. Organem stanowiącym od 1 stycznia 2014 r. jest Rada Miejska, a organem wykonawczym Burmistrz Miasta i Gminy Stepnica. Burmistrz – Andrzej Wyganowski Zastępca Burmistrza – Ryszard Ławicki Przewodnicząca Rady Miejskiej w Stepnicy - Agnieszka Makowska Wiceprzewodniczący Rady Miejskiej w Stepnicy - Marek Kleszcz, Andrzej Nowak

Gospodarka i infrastruktura

W gminie Stepnica funkcjonuje przemysł turystyczny, portowy i drzewny. W Stepnicy zlokalizowane są dwa porty: rybacki i towarowy.

Rynek pracy i bezrobocie

Na terenie miasta w 2019 roku zarejestrowanych było ponad 280 podmiotów gospodarczych, prowadzących działalność w zakresach przedstawionych w poniższej tabeli.

Podmioty gospodarki narodowej wg rejestru REGON
(w jednostkach gospodarczych w 2019 roku) [21]
Gmina Stepnica Stepnica
Sektor publiczny prywatny publiczny prywatny
A
Rolnictwo, leśnictwo, łowiectwo i rybactwo		 0 47 0 30
B
Górnictwo i wydobywanie		 0 0 0 0
C
Przetwórstwo przemysłowe		 0 58 0 31
D
Wytwarzanie i zaopatrywanie w energię elektryczną, gaz,
parę wodną, gorącą wodę i powietrze do układów klimatyzacyjnych		 0 0 0 0
E
Dostawa wody; gospodarowanie ściekami i odpadami oraz działalność związana z rekultywacją 		0 0 0 0
F
Budownictwo		 0 93 0 52
G
Handel hurtowy i detaliczny; naprawa pojazdów samochodowych		 0 68 0 40
H
Transport i gospodarka magazynowa		 0 26 0 12
I
Działalność związana z zakwaterowaniem i usługami gastronomicznymi		 0 27 0 21
J
Informacja i komunikacja		 0 6 0 4
K
Działalność finansowa i ubezpieczeniowa		 0 3 0 2
L
Działalność związana z obsługą rynku nieruchomości		 1 3 1 3
M
Działalność profesjonalna, naukowa i techniczna		 0 15 0 9
N
Działalność w zakresie usług administrowania i działalność wspierająca		 0 16 0 10
O
Administracja publiczna i obrona narodowa; obowiązkowe zabezpieczenia społeczne		 2 1 2 1
P
Edukacja		 4 7 3 7
Q
Opieka zdrowotna i pomoc społeczna		 2 27 2 20
R
Działalność związana z kulturą, rozrywką i rekreacją		 2 9 2 5
S
Pozostała działalność usługowa		 0 40 0 30
Ogółem 11 449 10 279

Liczba bezrobotnych w mieście według stanu na dzień 31 grudnia 2020 roku wyniosła ogółem 56 osób (w tym 32 kobiety)[22].

Transport

Przez miasto przebiega droga wojewódzka nr 112 (Stepnica - Goleniów), która łączy się z drogą krajową nr 3 (Szczecin - Świnoujście) oraz droga powiatowa nr 0010Z (Recław – Stepnica).

W Stepnicy zlokalizowany jest port, w którego granicach wyodrębnić można dwa rejony funkcjonalne:

  • Basen Kolejowy (z nabrzeżem północnym, czołowym i południowym), gdzie mogą odbywać się przeładunki ładunków masowych;
  • Basen Rybacki (z nabrzeżem przeładunkowym), gdzie znajdują się miejsca postojowe dla łodzi rybackich i jachtów[23].

Gospodarka mieszkaniowa i komunalna

W 2019 roku na terenie miasta znajdowało się 375 budynków mieszkalnych, a w nich w sumie 882 mieszkania[24]. Przeciętna powierzchnia użytkowa mieszkania wynosiła 75,5 m2[25].

W zasobach miasta znajdowało się w 2019 roku 19 lokali socjalnych, 109 lokali komunalnych oraz jedno pomieszczenie tymczasowe.[26].

W 2011 roku z sieci wodociągowej korzystało 95,1% mieszkańców miasta, z kanalizacyjnej 84,6%, a z gazowej 69%[27]. Stepniczanie korzystają z wodociągu grupowego (Miłowo – Bogusławie – Stepnica – Stepniczka – Miłowo Kolonia – Gąsierzyno – Piaski, Małe – Świętowice – Kopice – Czarnocin, bazujące na ujęciu w Miłowie[28]. Zaspokajanie potrzeb ciepła mieszkańców odbywa się poprzez indywidualne źródła w domach jednorodzinnych i lokalach usługowych na gaz płynny, paliwa stałe i energię elektryczną.

Zaopatrzenie mieszkańców w gaz odbywa się poprzez gazociąg wysokiego ciśnienia łączący Świnoujście z magistralą gazową Odolanów – Police[29].

Od 1 stycznia 2013 roku odpady komunalne z terenu gminy Stepnica przejmowane są przez nowo wybudowany Regionalny Zakład Gospodarowania Odpadami w Słajsinie.

Kultura

Placówką kształtującą życie kulturalne miasta i gminy jest Gminny Ośrodek Kultury w Stepnicy utworzony na mocy uchwały Rady Gminy Stepnica w 1996 roku[30]. W skład ośrodka wchodzą[31]:

W Domu Kultury w Stepnicy odbywają się zajęcia taneczne, teatralne, plastyczne, sportowe, nauki gry na pianinie, gitarze, perkusji oraz działa pracownia komputerowa[32].

Przy ośrodku działają:

Do organizowanych przez Gminny Ośrodek Kultury imprez cyklicznych należą: dożynki gminne, piknik rodzinny Stepnicka Majówka, Stepnickie Spotkania z Folklorem, Turniej Wsi Gminy Stepnica, Zawody Aerobikowe i Zimowa Akademia Teatralna.

W Stepnicy prowadzi działalność Gminna Biblioteka Publiczna, posiadająca także swoją filię w Racimierzu. Obie biblioteki posiadają elektroniczny katalog zbiorów. Biblioteka jest organizatorem imprez propagujących rozwój czytelnictwa wśród dzieci i dorosłych, wystaw i konkursów plastycznych.

Oświata

W Stepnicy działa Zespół Szkolno-Przedszkolny im. Konstantego Maciejewicza.

Kościoły i związki wyznaniowe

Kościół Rzymskokatolicki

Stepnica widok kościoła od południowego wschodu około 1939 roku

Teren miejscowości należy do Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej, dekanatu Goleniów. Znajduje się tu jeden kościół parafialny[33]:

Sport

W mieście działają następujące kluby i stowarzyszenia sportowe[34]:

  • Ludowy Klub Sportowy Zalew Stepnica;
  • Stepnickie Stowarzyszenie Sportowe TKKF Stepnica;

Bazę sportową na terenie gminy Stepnica tworzą[35]:

  • Hala Widowiskowo-Sportowa w Stepnicy
  • boisko sportowe w Stepnicy, przystosowane do gry w koszykówkę, siatkówkę oraz zawierające kort tenisowy.

Turystyka

Walorem turystycznym Stepnicy jest jej położenie nad Zalewem Szczecińskim. Miejscowość posiada plażę (ok. 7100 m2) z dostępem do wody na długości ok. 280 m. W 2012 roku kąpielisko w Stepnicy wyróżnione zostało Błękitną Flagą. Przy plaży działa wypożyczalnia sprzętu plażowego i pływającego oraz zlokalizowane są plac zabaw dla dzieci i boisko do plażowej piłki siatkowej[36]. W 2011 roku wybudowano przystań żeglarską przy Kanale Młyńskim, przy której może jednorazowo cumować od 250 do 300 jednostek sportowo-żeglarskich i wyposażoną w pełen węzeł sanitarny. Marina jest częścią Zachodniopomorskiego Szlaku Żeglarskiego[37].

Poprzez Stepnicę przebiegają:

  • ścieżka rowerowa Bogusławie - Widzieńsko – Babigoszcz, zbudowana po nasypie kolejki wąskotorowej, wyposażona w tablice informacyjne dotyczące jej przebiegu;
  • szlak rowerowy pod nazwą „Dookoła Zalewu Szczecińskiego”, będący częścią Międzynarodowego Szlaku Kolarskiego. Jego trasa wiedzie na terenie gminy przez Budzień – Bogusławie – Stepnicę – Gąsierzyno – Kopice – Czrnocin – Żarnowo – Racimierz – Łąkę – Jaraszewko;
  • szlak kajakowy rzeką Gowienicą (Bodzęcin – Babigoszcz – Widzieńsko, Widzieńsko - Stepnica) o łącznej długości 44 km;
  • szlak pieszy zielony „Stepnicko-Rokicki” o łącznej długości 92 km, przebiegający na terenie gminy przez: Widzieńsko - Krokoszyce - Góra Zielonczyn - Stepnicę - Stepniczkę - Gąsierzyno - Kopice - Czarnocin - Łąkę – Jarszewko;
  • Leśna Droga Turystyczna Stepnica-Goleniów, udostępniona dla ruchu kołowego, oznakowana, wiodąca przez lasy Puszczy Goleniowskiej;
  • Leśna Ścieżka Edukacyjna na terenie Leśnictwa Stepnica o długości około 2 km dwunastoma przystankami tematycznymi, przygotowana przede wszystkim dla dzieci i młodzieży szkolnej[38].

Do rejestru Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków wpisany jest kościół św. Jacka (wpis nr 1264 z dnia 5 grudnia 1963 r.[39].

Demografia

W roku 2019 liczba mieszkańców wyniosła 2472 (1242 kobiety i 1230 mężczyzn)[40].

Ludność Stepnicy według wieku
(dane z 31 grudnia 2019)[41].
Mężczyźni Kobiety Razem
Wiek przedprodukcyjny 239 194 433
Wiek produkcyjny 877 753 1630
Wiek poprodukcyjny 126 283 409
Razem 1242 1230 2472
Ludność gminy i miasta Stepnica w latach 2014-2019[42]
Rok 2014 2015 2016 2017 2018 2019
Liczba mieszkańców gminy 4965 4931 4919 4911 4897 4883
Liczba mieszkańców miasta 2446 2441 2461 2478 2471 2472

Zabytki

Do rejestru Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Szczecinie wpisany jest na terenie Stepnicy jeden obiekt[43]:

Przypisy

  1. ↑ Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2013 r. w sprawie ustalenia granic niektórych gmin i miast, nadania niektórym miejscowościom statusu miasta oraz zmiany siedziby władz gminy. "Dziennik Ustaw" 2013, poz. 869
  2. ↑ Kondracki, Jerzy. Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2001, s. 33, 36, 50
  3. ↑ Prawdzic, Krzysztof. Klimat województwa szczecińskiego w świetle potrzeb rolnictwa. Szczecin: K.W. PZPR, Wydział Rolnictwa i Leśnictwa WRN w Szczecinie, 1961, s. 34-38
  4. ↑ Woś, Alojzy. Regiony klimatyczne Polski w świetle częstości występowania różnych typów pogody. Zeszyty Instytutu Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania Polskiej Akademii Nauk, 1993, nr 20, s. 14, 33
  5. ↑ Białecki, Tadeusz. Słownik nazw fizjograficznych Pomorza Zachodniego. Szczecin: Uniwersytet Szczeciński, 2001
  6. ↑ Filipiak Jarosław, Sadowski Jacek. Jeziora Szczecińskie (zarys faktografii). Szczecin: Akademia Rolnicza w Szczecinie, 1994, s. 102, 104; Hydronimy. Część 2. Wody stojące. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006
  7. ↑ Hydronimy. Część 1. Wody płynące, źródła, wodospady. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006
  8. ↑ Aktualizacja Programu Ochrony Środowiska dla Powiatu Goleniowskiego. Zarząd Powiatu Goleniowskiego, 2009, s. 34-35
  9. ↑ Pommersches Urkundenbuch. Band II. Stettin, 1881, s. 435
  10. ↑ Bronisch Gerhard, Ohle Walter. Kreis Kammin Land. Stettin: Kommissionsverlag L. Saunier, 1939, s. 184-186; Berghaus, Heinrich. Landbuch der Herzogthums Pommern und des Fürstenthums Rügen. Bd. VI. Berlin, 1870, s. 331-335
  11. ↑ Die Gemeinden und Gutsbezirke der Provinz Pommern und ihre Bevölkerung. Berlin: Verlag des Königlichen Statistischen Bureaus, 1874, s. 64-65
  12. ↑ Gemeindelexikon für die Provinz Pommern. Berlin: Verlag des Königlichen Statistischen Bureaus, 1898, s. 72-73
  13. ↑ Gemeindelexikon für die Provinz Pommern. Berlin: Verlag des Statistischen Landesamts, 1908, s. 66-67
  14. ↑ Gemeindelexikon für den Freistaat Preußen. Bd. IV Pommern. Berlin: Verlag der Preußischen Statistischen Landesamts, 1932, s. 11
  15. ↑ Flemming-Benz, Hasso. Der Kreis Cammin. Ein pommersches Heimatbuch. Würzburg: Holzner Verlag, 1970, s. 110-111
  16. ↑ Tamże, s. 108-109
  17. ↑ Białecki, Tadeusz. Białecki, Tadeusz. Słownik współczesnych nazw geograficznych Pomorza Zachodniego z nazwami przejściowymi z lat 1945-1948. Szczecin: Książnica Pomorska, 2002, s. 204
  18. ↑ Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości. Monitor Polski 1946, nr 142, poz. 262
  19. ↑ Obwieszczenie Wojewody Szczecińskiego z dnia 1 lipca 1948 r. w sprawie tymczasowego podziału administracyjnego województwa szczecińskiego. Szczeciński Dziennik Wojewódzki 1948, nr 13, poz. 103; Uchwała Nr XV/116/72 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Szczecinie z dnia 7 grudnia 1972 r. w sprawie utworzenia gmin w województwie szczecińskim. Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Szczecinie 1972, nr 15, poz. 111
  20. ↑ Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2013 r. w sprawie ustalenia granic niektórych gmin i miast, nadania niektórym miejscowościom statusu miasta oraz zmiany siedziby władz gminy. "Dziennik Ustaw" 2013, poz. 869
  21. ↑ Podmioty wg sekcji i działów PKD 2007 oraz sektorów własnościowych. W: Bank Danych Lokalnych [online]. [Przeglądany 16 lutego 2021].
  22. ↑ Bezrobotni wg gmin W: Wojewódzki Urząd Pracy w Szczecinie [online]. [Przeglądany 16 lutego 2021].
  23. ↑ Tamże
  24. ↑ Budynki mieszkalne w gminie W: Bank Danych Lokalnych [online]. [Przeglądany 16 lutego 2021].
  25. ↑ Przeciętna powierzchnia użytkowa mieszkania W: Bank Danych Lokalnych [online]. [Przeglądany 16 lutego 2021].
  26. ↑ [file:///C:/Users/bibliografia/Downloads/raport_o_stanie_gminy_stepnica_za_2019_r_.pdf Raport o stanie gminy Stepnica za 2019 r.]. [Przeglądany 15 lutego 2021].
  27. ↑ Korzystający z instalacji w % ogółu ludności W: Bank Danych Lokalnych [online]. [Przeglądany 16 lutego 2021]
  28. ↑ Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania Przestrzennego gminy Stepnica. W: Biuletyn Informacji Publicznej Urząd Gminy Stepnica [online. [Przeglądany 16 lutego 2021].
  29. ↑ Tamże.
  30. ↑ Uchwała rady Gminy Stepnica Nr XXIV/130/96 z dnia 29.10.1996 r. w sprawie utworzenia jednostki organizacyjnej pod nazwą Gminny Ośrodek Kultury w Stepnicy
  31. ↑ Statut Gminnego Ośrodka Kultury w Stepnicy. Uchwała Nr V/58/11 z dnia 31 maja 2011 r. w sprawie nadania Statutu Gminnego Ośrodka Kultury w Stepnicy
  32. ↑ Zajęcia stałe W: Gminny Ośrodek Kultury w Stepnicy [online]. [Przeglądany 25 maja 2013]
  33. ↑ Matysiak, Paulina. Kościoły Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej : nasze dziedzictwo. T. 2. Bydgoszcz: Ikona, [2012], s. 42-73; Schematyzm Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej. Szczecin: Szczecińskie Wydawnictwo Archidiecezjalne "Ottonianum", 2002, s. 151-160
  34. ↑ Wykaz uczniowskich klubów sportowych wpisanych do ewidencji prowadzonej przez Starostę Goleniowskiego; Wykaz klubów sportowych działających w formie stowarzyszenia W: Powiat goleniowski [online]. [Przeglądany 18 lutego 2021].
  35. ↑ Obiekty sportowe W: Gmina Stepnica [online]. [Przeglądany 18 lutego 2021]
  36. ↑ Plaża i kąpielisko W: Gmina Stepnica [online]. [Przeglądany 21 czerwca 2013]
  37. ↑ Przystań przy Kanale Młyńskim w Stepnicy W: Gmina Stepnica [online]. [Przeglądany 21 czerwca 2013]
  38. ↑ Szlaki i ścieżki W: Gmina Stepnica [online]. [Przeglądany 21 czerwca 2013]
  39. ↑ Rejestr zabytków nieruchomych województwa z wyłączeniem zabytków archeologicznych w powiatach W: Biuletyn Informacji Publicznej Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Szczecinie [online]. [Przeglądany 16 listopada 2020]
  40. ↑ Bank Danych Lokaknych. [Przeglądany 15 lutego 2021].
  41. ↑ Bank Danych Lokalnych. [Przeglądany 15 lutego 2021].
  42. ↑ Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym 2004-2012 W: Główny Urząd Statystyczny – portal informacyjny [online]. [Przeglądany 11 kwietnia 2013]; Bank Danych Lokalnych [online]. [Przeglądany 15 lutego 2021].
  43. ↑ Matysiak, Paulina. Kościoły Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej : nasze dziedzictwo. T. 2. Bydgoszcz: Ikona, [2012]; Rejestr zabytków nieruchomych województwa z wyłączeniem zabytków archeologicznych w powiatach W: Biuletyn Informacji Publicznej Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Szczecinie [online]. [Przeglądany 9 maja 2013]

Bibliografia

  • Berghaus, Heinrich. Landbuch der Herzogthums Pommern und des Fürstenthums Rügen. Bd. VI. Berlin, 1870
  • Białecki, Tadeusz. Słownik nazw fizjograficznych Pomorza Zachodniego. Szczecin: Uniwersytet Szczeciński, 2001. ISBN 8372412014
  • Białecki, Tadeusz. Słownik współczesnych nazw geograficznych Pomorza Zachodniego z nazwami przejściowymi z lat 1945-1948. Szczecin: Książnica Pomorska, 2002. ISBN 8387879347
  • Bronisch Gerhard, Ohle Walter. Kreis Kammin Land. Stettin: Kommissionsverlag L. Saunier, 1939
  • „Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Szczecinie” 1972, nr 15, poz. 111
  • Filipiak, Jarosław, Sadowski, Jacek. Jeziora Szczecińskie (zarys faktografii). Szczecin: Akademia Rolnicza w Szczecinie, 1994
  • Flemming-Benz, Hasso. Der Kreis Cammin. Ein pommersches Heimatbuch. Würzburg: Holzner Verlag, 1970
  • Gemeindelexikon für die Provinz Pommern. Berlin: Verlag des Königlichen Statistischen Bureaus, 1898
  • Gemeindelexikon für die Provinz Pommern. Berlin: Verlag des Statistischen Landesamts, 1908
  • Gemeindelexikon für den Freistaat Preußen. Bd. IV Pommern. Berlin: Verlag der Preußischen Statistischen Landesamts, 1932
  • Die Gemeinden und Gutsbezirke der Provinz Pommern und ihre Bevölkerung. Berlin: Verlag des Königlichen Statistischen Bureaus, 1874
  • Hydronimy. Część 1. Wody płynące, źródła, wodospady. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006. ISBN 8323996075
  • Hydronimy. Część 2. Wody stojące. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006. ISBN 8323996075
  • Kondracki, Jerzy. Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2001. ISBN 8301130504
  • Matysiak, Paulina. Kościoły Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej : nasze dziedzictwo. T. 2. Bydgoszcz: Ikona, [2012], ISBN 9788393428724
  • „Monitor Polski” 1946, nr 142, poz. 262
  • Pommersches Urkundenbuch. Band II. Stettin, 1881
  • Prawdzic, Krzysztof. Klimat województwa szczecińskiego w świetle potrzeb rolnictwa. Szczecin: K.W. PZPR, Wydział Rolnictwa i Leśnictwa WRN w Szczecinie, 1961
  • Schematyzm Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej. Szczecin: Szczecińskie Wydawnictwo Archidiecezjalne "Ottonianum", 2002, ISBN 8370412327
  • „Szczeciński Dziennik Wojewódzki” 1948, nr 13, poz. 103
  • Uchwała Rady Gminy Stepnica Nr XXIV/130/96 z dnia 29.10.1996 r. w sprawie utworzenia jednostki organizacyjnej pod nazwą Gminny Ośrodek Kultury w Stepnicy
  • Uchwała Nr V/58/11 z dnia 31 maja 2011 r. w sprawie nadania Statutu Gminnego Ośrodka Kultury w Stepnicy
  • Woś, Alojzy. Regiony klimatyczne Polski w świetle częstości występowania różnych typów pogody. Zeszyty Instytutu Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania Polskiej Akademii Nauk, 1993

Linki zewnętrzne

Linki zewnętrzne

Zobacz też

* Gminna Biblioteka Publiczna w Stepnicy
Gmina Stepnica
Siedziba gminy: Stepnica
MiastaHerb
Wsie
Osady
Osady leśne
Części miejscowości
Sołectwa



Autor opracowania: Izabela Strzelecka


Źródło: „https://pomeranica.pl/wiki/index.php?title=Stepnica&oldid=244525”