Akademia Rolnicza w Szczecinie

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Wersja z dnia 18:38, 29 paź 2025 autorstwa Aporami (dyskusja | edycje) (Rektorzy WSR i AR)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Akademia Rolnicza w Szczecinie — wyższa uczelnia rolnicza, przygotowująca kadry dla rolnictwa, mechanizacji rolnictwa, zootechniki, rybactwa, przetwórstwa i przechowywania żywności, ogrodnictwa, ochrony środowiska i dziedzin pokrewnych, w tym ekonomiki, pod tą nazwą funkcjonująca w latach 1972—2008, a utworzona w 1954 jako Wyższa Szkoła Rolnicza w Szczecinie.

Logotyp Akademii Rolniczej (2008)
Wejście do budynku Rektoratu
przy ulicy Janosika 8 (2008)

Uczelnia istniała 54 lata, początkowo jako Wyższa Szkoła Rolnicza w Szczecinie (WSR) – od 17 lipca 1954 (inauguracja roku akademickiego 1 października 1954). W 1972 została przekształcona w Akademię Rolniczą (AR) – 31 grudnia 2008 weszła w skład Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecinie (po połączeniu z Politechniką Szczecińską[1].

Siedziba rektoratu Akademii Rolniczej znajdowała się przy ul. Janosika 8, natomiast jej wydziały (i dziekanaty) zlokalizowane były w rejonie ulic Słowackiego, Papieża Pawła VI (dawniej Akademicka), Broniewskiego i Kazimierza Królewicza. Studenci korzystali z kilku akademików, między innymi zlokalizowanych przy ulicach Monte Cassino (dawniej Armii Czerwonej), Broniewskiego i Szopena.

Od zarania uczelni funkcjonowały katedry związane z uprawą roślin i zootechniką. W 1955 roku wyodrębniono Wydział Zootechniczny oraz utworzono Rolnicze Studium Zaoczne. W latach 19571958 oba kierunki połączono w jeden Wydział Rolniczy. Wydział Zootechniczny (dotychczas funkcjonujący jako oddział) został reaktywowany w 1968. 19 lutego 1966 z WSR w Olsztynie przeniesiono do Szczecina Wydział Rybactwa Morskiego (w 1973) przemianowany na Wydział Rybactwa Morskiego i Technologii Żywności).

WSR i AR posiadały Rolnicze Zakłady Doświadczalne w Lipniku koło Stargardu Szczecińskiego i Ostoi pod Szczecinem (w jego skład wchodziły gospodarstwa Przylep i Rajkowo).

W chwili połączenia z Politechniką Szczecińska (ZUT) na Akademii Rolniczej funkcjonowały 3 wydziały z prawem habilitowania i doktoryzowania:

  • Wydział Kształtowania Środowiska i Rolnictwa
  • Wydział Biotechnologii i Hodowli Zwierząt
  • Wydział Nauk o Żywności i Rybactwa

oraz

  • Wydział Ekonomiki i Organizacji Gospodarki Żywnościowej (z prawem doktoryzowania w zakresie ekonomii).

Rokrocznie na Akademii Rolniczej studiowało od 2 do niemal 4 tysięcy studentów[2]. Absolwenci Akademii Rolniczej podejmowali pracę w Państwowych Gospodarstwach Rolnych i innych przedsiębiorstwach związanych z gospodarką rolną i hodowlą zwierząt (stacje hodowli roślin, stadniny koni, gospodarstwa badawcze), w administracji państwowej oraz przedsiębiorstwach połowowych. Wiele absolwentek i absolwentów przeszło do innych działów gospodarki, nawet całkowicie nie związanych z rolnictwem i produkcją żywności (np. edukacja, działy badawcze i ekonomiczne firm i instytucji). Część byłych studentów AR wyemigrowało, często zajmując wysokie pozycje zawodowe w krajach osiedlenia – niektórzy pracują w tamtejszych administracjach rządowych oraz osiągają sukcesy na polu badań naukowych. Na uczelni studiowali także obcokrajowcy – głównie na Wydziale Rybactwa Morskiego i Technologii Żywności (m.in. Wietnamczycy, Kubańczycy, Peruwiańczycy, Jugosłowianie, studenci z Afryki). Niektórzy z nich na stałe pozostali w Polsce i tutaj realizowali się w działalności naukowej lub gospodarczej.

Rektorzy WSR i AR

Przypisy

  1. Ustawa z dnia 5 września 2008 r. o utworzeniu Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecinie; Dz. U. Nr 180, poz. 1110
  2. Czterdziestolecie Akademii Rolniczej w Szczecinie (1954 – 1994). Red. Janina Jasnowska. Wydawnictwo Akademii Rolniczej w Szczecinie Szczecin 1994, s. 56-57. ISBN 83-86521-00-7


Bibliografia

  • Encyklopedia Szczecina. T. 1. Red. Tadeusz Białecki. Uniwersytet Szczeciński Szczecin 2000, s. 27-28. ISBN 83-87341-45-2

Zobacz też

Linki zewnętrzne



Autor opracowania: Wojciech Banaszak