Hellmuth Heyden
| Hellmuth Heyden | |||
| teolog i historyk | |||
|
| |||
| Data urodzenia | 18 stycznia 1893 | ||
| Miejsce urodzenia | Greifswald | ||
| Data śmierci | 18 marca 1972 | ||
| Miejsce śmierci | Stralsund | ||
| Narodowość | niemiecka
miecka | ||
Hellmuth Heyden (1893-1972) - teolog i historyk.
Życiorys
Hellmuth Heyden urodził się 18 stycznia 1893 r. w Greifswaldzie. Uczęszczał do Höhere Privatknabenschule w Dąbiu, koło Szczecina, a w latach 1905-1911 do Marienstiftsgymnasium w Szczecinie. W 1911 r. rozpoczął studia teologiczne na uniwersytecie w Greifswaldzie, które kontynuował od 1913 r. na uniwersytecie w Tybindze i Halle, następnie w 1914 r. powrócił na uniwersytet w Greifswaldzie. W 1915 r. złożył pierwszy, a w 1917 r. drugi egzamin teologiczny.
Podczas pierwszej wojny światowej, w 1915 r., odbył służbę wojskową jako Lazaretthilfsseelsorger (pomocniczy duszpasterz w szpitalu wojskowym) w dzielnicy Szczecina, Golęcino, a od 1916 r. w Szczecinku. 27 stycznia 1918 r. został wyświęcony na kapłana w szczecińskim kościele zamkowym, zaś 1 października 1919 r. objął funkcję trzeciego pastora w Bugenhagenkirche (obecnie kościół św. Wojciecha) w Szczecinie. W pierwszych latach swojej działalności zawodowej skoncentrował się przede wszystkim na pracy duszpasterskiej.
Heyden jest autorem licznych publikacji z zakresu historii kościoła na Pomorzu. W 1936 r. wydał Die Kirchen Stettins und ihre Geschichte, a w latach 1937-1938 dwutomowe dzieło o historii kościoła na Pomorzu Kirchengeschichte von Pommern. Jego artykuły pojawiały się też w Baltische Studien, roczniku Towarzystwa Historii Pomorza i Starożytności (Gesellschaft für Pommersche Geschichte und Altertumskunde), którego był członkiem od 1934 r., jak również w czasopismach: Das evangelische Stettin i Blätter für pommersche Kirchengeschichte.
Heyden w 1943 r. wraz z rodziną został ewakuowany do Grimmen, skąd powrócił do Szczecina po zakończeniu drugiej wojny światowej. Ponownie zmuszony do opuszczenia miasta, przenosi się znów Grimmen i w tym samym roku zostaje pastorem w Richtenbergu. W 1949 r. został mianowany Superintendent des Kirchenkreises Franzburg (superintendent Franzburga).
W 1953 r. Heyden otrzymał tytuł doktora honoris causa Wydziału Teologicznego na Uniwersytecie w Greifswaldzie, gdzie od 1954 r. wykładał teologię i historię kościoła. Ostatecznie w 1960 r. przeniósł się do Stralsundu, gdzie zmarł 18 marca 1972 r.
Rodzina
Hellmuth Heyden poślubił w 1921 r. Elisabeth März.
Publikacje (wybór)
- Wie Luthers Lehre in Pommern Eingang fand. Festschrift zur 400-Jahrfeier des Landtags von Treptow a. d. R. Stettin 1934.
- Die Kirchen Stettins und ihre Geschichte. Stettin 1936.
- Kirchengeschichte von Pommern. 2 Bde. Stettin 1937-1938.
- Die Bedeutung der kirchlichen Matrikeln und Visitationsurkunden aus dem 16. und dem Anfang des 17. Jahrhunderts für die landesgeschichtliche Forschung in Pommern. Baltische Studien. Neue Folge, Bd. 42, 1940, s. 158-197.
- Die Kirchen Stralsunds und ihre Geschichte. Berlin 1961.
- Protokolle der pommerschen Kirchenvisitationen. Köln, Graz 1961-1964.
- Die evangelischen Geistlichen Pommerns von der Reformation bis zur Gegenwart. 4 Bde. Greifswald 1956-1973.
- Pommersche Geistliche vom Mittelalter bis zum 19. Jahrhundert. Köln, Graz 1965.
- Die Kirchen Greifswalds und ihre Geschichte. Berlin 1965.
- Die Kirchenpolitik in Pommern von der Teilung des Landes 1648 bis zur Mitte des 19. Jahrhunderts. Baltische Studien. Neue Folge, Bd. 57, 1971, s. 51-65.
Bibliografia
- Hellmuth Heyden. W: Ewe Herbert. Bedeutende Persönlichkeiten Vorpommerns. Weimarr 2001, s. 71–74.
- Metz, Brigitte. D. Hellmuth Heyden - Sein Leben und Wirken. Baltische Studien. Neue Folge, Bd. 81, 1995, s. 94-105.
- Metz, Brigitte. D. Hellmuth Heyden, dem Altmeister der pommerschen Kirchengeschichte, zum 100. Geburtstag. Baltische Studien. Neue Folge, Bd. 79, 1993, 96-103.
- Ziegler, Hans. Zu Hellmuth Heydens 70. Geburtstag. Eine Bibliographie. Baltische Studien. Neue Folge, Bd. 50, 1964, s. 79-87.
