Andrzej Rozhin

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andrzej Rozhin
aktor, reżyser, dyrektor teatru
brak zdjecia
Data urodzenia 4 maja 1940
Miejsce urodzenia Lwów


Andrzej Rozhin (ur. 1940) – aktor, reżyser, dyrektor teatru

Życiorys

Andrzej Rozhin urodził się 4 maja 1940 we Lwowie. Jest synem Mariana Rozhina i Janiny Drechsler. Początkowo studiował na Wydziale Aktorskim Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie. Studiów jednak nie ukończył. W 1961 roku przeniósł się do Lublina. Z miastem tym związał się na długie lata. W 1961 roku rozpoczął studia polonistyczne na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Równocześnie zaangażował się jako aktor w Państwowym Teatrze Lalki i Aktora im. H.Ch. Andersena (od 2 stycznia 1961 do 31 sierpnia 1967). W listopadzie 1961 roku przy UMCS założył Akademicki Teatr „Gong 7.30”. Był jego kierownikiem artystycznym, reżyserem, autorem spektakli i aktorem. We wrześniu 1965 roku teatr przyjął nazwę „Gong-2”, stając się wkrótce jednym z najważniejszych polskich teatrów studenckich lat 60. i 70. W 1962 roku zdał egzamin eksternistyczny w Krakowie, uzyskując dyplom aktora zawodowego.

W latach 1964-1966 występował jako aktor i piosenkarz w Kabarecie „Czart” (m.in. z Piotrem Szczepanikiem i Kazimierzem Grześkowiakiem). Współorganizował Festiwal Młodej Kultury – Studencką Wiosnę Teatralną (maj 1965-1974). Imprezą tą, przekształconą w Lubelską Wiosnę Teatralną, kierował w latach 1985-1993.

W 1974 roku, po zakończeniu działalności Teatru „Gong-2”, wyjechał do Gorzowa Wlkp., gdzie objął stanowisko dyrektora naczelnego i artystycznego Teatru im. Juliusza Osterwy. Placówką tą kierował do 1977 roku, a potem ponownie w latach 1983-1984. W latach 1977-1978 prowadził Teatr im. Stefana Jaracza w Olsztynie. W latach 1979-1981 był dyrektorem artystycznym Bałtyckiego Teatru Dramatycznego im. Juliusza Słowackiego w Koszalinie. W 1974 roku reżyserował wybrane widowiska świnoujskiego Festiwalu Artystycznego Młodzieży Akademickiej (FAMA).

We wrześniu 1981 roku przyjechał do Szczecina, gdzie objął stanowisko dyrektora naczelnego i artystycznego Teatru Polskiego. Wprowadził do repertuaru teatru m.in. Łyżki i księżyc Emila Zegadłowicza (reż. Ryszard Major), Alicję w krainie czarów Lewisa Carrolla (reż. Andrzej Strzelecki), Ulisessa Jamesa Joyce'a (reż. Wanda Laskowska). W stanie wojennym wystawił patriotyczne Betleem polskie Lucjana Rydla w reżyserii Henryka Giżyckiego. Zemsta Aleksandra Fredry w jego reżyserii doczekała się ponad 150 przedstawień. Sporym sukcesem cieszyła się także Matka Courage Bertolta Brechta, spektakl który w formie widowiska telewizyjnego został zaprezentowany później przez Telewizję Szczecin na antenie ogólnopolskiej. W czerwcu 1983 roku, podczas prób do spektaklu Sławomira Mrożka Pieszo, został odwołany ze stanowiska przez lokalne władze partyjne. W uzasadnieniu podano prowadzenie „niesłusznej” polityki repertuarowej (Terlecki, Mrożek, Iredyński, Joyce, Rydel). W późniejszych latach do Szczecina powracał kilkakrotnie, reżyserując gościnnie spektakle w Teatrze Współczesnym i w Operze na Zamku.

W latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych reżyserował w teatrach warszawskich - Popularnym (sez. 1978/79) i w Narodowym (1984/85).

Od kwietnia 1985 roku związany jest z Teatrem im. Juliusza Osterwy w Lublinie. Od 1993 roku jest jego dyrektorem naczelnym i artystycznym.

Uznawany jest za jednego z czołowych reżyserów polskich. W 1971 roku zdał egzamin reżyserski. W tym samym roku zadebiutował na scenie Teatru Wybrzeże, którym kierował Marek Okopiński, realizując m.in. Kartotekę Tadeusza Różewicza i Lament Michała Choromańskiego. Do chwili obecnej wyreżyserował około 200 spektakli w kraju i za granicą, m.in. na Słowacji (Presov, Zvolen, Bańska Bystrzyca, Spiska Nowa Wieś) i na Węgrzech (Debrecen, Eger, Budapeszt). Uprawia różne gatunki dramatyczne, m.in. komedię i dramat, a także operę i musical, których jest admiratorem. Reżyserował widowiska plenerowe i galowe, m.in. ze świnoujskiego Festiwalu Artystycznego Młodzieży Akademickiej (1970), a także recitale i przedstawienia kabaretowe. Współpracuje również z Teatrem Telewizji i z Polskim Radiem. Jego przedstawienia zdobywały liczne nagrody na festiwalach krajowych i zagranicznych. W 2011 roku obchodził pięćdziesięciolecie pracy artystycznej.

Osobną kartę stanowi jego działalność w Związku Artystów Scen Polskich. Od 1964 roku jest członkiem rzeczywistym SPATiF-ZASP. W latach 1997-1999 był wiceprzewodniczącym Koła Aktorów Niezależnych przy Oddziale Warszawskim ZASP. i Przewodniczącym Sądu Koleżeńskiego tego oddziału. Jest członkiem Zarządu Sekcji Dramatu ZASP. W latach 2002-2006 był członkiem Zarządu Głównego, a od roku 2007 członkiem Rady Programowej ZASP. Jest inicjatorem i współautorem Raportu o stanie polskiego teatru. Piastuje stanowisko Pełnomocnika Prezesa ZASP ds. tego raportu. Jest pomysłodawcą utworzenia Teatru ZASP oraz organizatorem I Forum Teatr Jutra (kwiecień 2004).

Wspólnie z córką Aleksandrą jest autorem monografii Teatru „Gong-2” pt. Akademicki Teatr „Gong-2”. Spojrzenie w przeszłość (2005). W 2008 roku pod jego redakcją ukazała się okolicznościowa publikacja Artyści sceny polskiej w ZASP 1918-2008. 90 lat Związku Artystów Scen Polskich. Księga jubileuszowa.

Pasjonuje się fotografowaniem.

Żonaty z Izabellą Rozhin z d. Kosedą. Ma dwie córki - Aleksandrę i Klarę.

Teatr (Szczecin)

Tytuł Autor Reżyseria Forma twórczości Postać Teatr Data premiery
Igraszki z diabłem Jan Drda Andrzej Rozhin reżyseria Teatr Polski 18 marca 1982
Zemsta Aleksander Fredro Andrzej Rozhin reżyseria Teatr Polski 5 czerwca 1982
Matka Courage Bertolt Brecht Andrzej Rozhin reżyseria, obsada aktorska Kucharz Teatr Polski 13 listopada 1982
Ulisses James Joyce Wanda Laskowska obsada aktorska Sędzia Teatr Polski 27 marca 1983
Dwie głowy ptaka Władysław Terlecki Andrzej Rozhin reżyseria, obsada aktorska Strażnik Teatr Polski 21 maja 1983
Sami ze wszystkimi Aleksander Gelman Andrzej Rozhin reżyseria Teatr Współczesny 15 lutego 1985
Tosca Giacomo Puccini Andrzej Rozhin reżyseria, scenografia Opera na Zamku (realizacja plenerowa) 14 czerwca 2002
Kordian Juliusz Słowacki Andrzej Rozhin inscenizacja, reżyseria, projekcje foto-video Teatr Polski 21 września 2002
Mądra Carl Orff Andrzej Rozhin reżyseria Opera na Zamku 24 listopada 2005



Telewizja

Tytuł sztuki Autor Reżyseria Realizacja telewizyjna Forma twórczości Rola Data premiery
Matka Courage i jej dzieci Bertolt Brecht Andrzej Rozhin Krzysztof Bobrowski reżyseria, obsada aktorska Kucharz 15 sierpnia 1983



Nagrody i wyróżnienia

  • 1965 – I nagroda za przedstawienie Twój powszedni morderca w Teatrze Gong w Lublinie na III Festiwalu Kultury Studentów Melpomena 65 w Warszawie
  • 1966 – Grand Prix za przedstawienie Pieśni i songi pana Brechta na I Studenckiej Wiośnie Teatralnej
  • 1967 – nagroda za reżyserię przedstawienia Elżbieta Bam Daniela Charmsa na IV Łódzkich Spotkaniach Teatralnych
  • 1967 – nagroda za reżyserię przedstawienia Elżbieta Bam Daniela Charmsa na II Studenckiej Wiośnie Teatralnej
  • 1968 – II nagroda dla przedstawienia Za! Kronika 1917 na Festiwalu Teatrów Studenckich w Krakowie
  • 1968 – nagroda za reżyserię przedstawienia Dialog na święto narodzenia Chrystusa Pana A.D. 1647 na III Studenckiej Wiośnie Teatralnej
  • 1968 – nagroda za reżyserię przedstawienia Testament Francoisa Villona i za rolę Villona na Festiwalu Artystycznym Młodzieży Akademickiej (FAMA'68) w Świnoujściu
  • 1968 – nagroda za reżyserię przedstawienia Testament Francoisa Villona na V Łódzkich Spotkaniach Teatralnych
  • 1968 – II nagroda za przedstawienie Elżbieta Bam Daniela Charmsa na XVI Międzynarodowym Festiwalu Teatrów Uniwersyteckich w Parmie (Włochy)
  • 1969 – nagroda za reżyserię przedstawienia Trismus Stanisława Grochowiaka oraz za reżyserię przedstawienia Wietnam ukrzyżowany na IV Festiwalu Kultury Studentów Melpomena 69 w Krakowie
  • 1970 – nagroda za reżyserię przedstawienia Każdy na VIII Łódzkich Spotkaniach Teatralnych
  • 1970 – nagroda za reżyserię przedstawienia Każdy na VI Lubelskiej Wiośnie Teatralnej
  • 1971 – nagroda za scenariusz i reżyserię przedstawienia Spojrzenia Tadeusza Różewicza - przygotowanie do wieczoru autorskiego na VII Lubelskiej Wiośnie Teatralnej
  • 1972 – nagroda indywidualna ministra nauki, szkolnictwa wyższego i techniki (III stopnia)
  • 1979 – nagroda wojewody koszalińskiego
  • 1980 – wyróżnienie tygodnika „Przyjaźń” za reżyserię przedstawienia Sprzężenie zwrotne Aleksandra Gelmana w Teatrze na Woli w Warszawie
  • 1987 – nagroda prezydenta miasta Lublina za osiągnięcia artystyczne i organizację Lubelskiej Wiosny Teatralnej
  • 1988 – nagroda Wojewódzkiej Rady Narodowej za wybitne osiągnięcia w dziedzinie kultury (II stopnia)
  • 1989 – nagroda ministra kultury Węgier za przedstawienie Feher hazoszag Tadeusza Różewicza w Teatrze Dramatycznym w Egerze (Węgry)
  • 1989 – Nagroda Artystyczna Miasta Lublina za sez. 1988/89
  • 1990 – Wojewódzka Nagroda Teatralna
  • 2000 – nagroda ASSITEJ dla przedstawienia Scrooge, czyli opowieść wigilijna o duchu w Białostockim Teatrze Lalek
  • 2001 – nagroda ASSITEJ dla przedstawienia Niebieski ptak w Teatrze Guliwer w Warszawie



Odznaczenia

Zasluzony Dzialacz.jpg
  • 1965 – Zasłużony dla Kultury Studenckiej
  • 1968 – Srebrna Odznaka „Zasłużony dla UMCS”
  • 1969 – Zasłużony Działacz Kultury
  • 1970 – Za Zasługi dla Ruchu Amatorskiego
  • 1970 – Złota Odznaka Zrzeszenia Studentów Polskich
  • 1971 – medal „Za Zasługi dla Kultury Studenckiej 1951-1971”
  • 1971 – odznaka „XX Lat Zrzeszenia Studentów Polskich”
  • 1974 – Złota Odznaka „Zasłużony dla UMCS”
  • 1974 – Złota Odznaka im. Janka Krasickiego
  • 1974 – medal „Nauka W Służbie Ludu” za zasługi dla UMCS
  • 1974 – Medal XX lat UMCS - Zasłużony dla UMCS
  • 1975Odznaka Honorowa Gryfa Pomorskiego za zasługi dla woj. szczecińskiego
  • 1976 – Złota Odznaka Honorowa „Za Zasługi dla Województwa Gorzowskiego”
  • 1979 – Złota Odznaka Honorowa „Za Zasługi dla Województwa Koszalińskiego”
  • 1986 – Srebrna Honorowa Odznaka Zasłużonemu dla Lublina
  • 1989 – Złoty Krzyż Zasługi
  • 1990 – Złota Odznaka „Zasłużony dla Województwa Lubelskiego”
  • 1991 – Złota Odznaka Honorowa „Zasłużony dla Lublina”
  • 2002 – Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
  • 2003 – Złota Odznaka FAMA 2003
  • 2008 – Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis



Bibliografia

Inne źródła




Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Andrzej Androchowicz