Most Nowy

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Neue Brücke
Neue Brücke
Most Nowy w 1890 roku
Nazwa niemiecka Neue Brücke
Przeszkoda Odra Zachodnia
Długość ok. 170
Zbudowano 1853/1854
Zburzono 1900
[ Neue Brücke na mapie.]

Most Nowy (niem. Neue Brücke) - nieistniejący obecnie zwodzony drewniany most drogowy na Odrze Zachodniej.

Historia

Most Nowy o drewnianej konstrukcji został zbudowany w latach 1853-1854 w pobliżu nowo powstałego dworca kolejowego. [1] Oficjalne otwarcie nastąpiło 1 listopada 1854 roku. [2]
Most łączył ulicę Składową (niem. Wiesenstraße), położoną na Kępie Parnickiej (niem. Silberwiese), z placem przydworcowym usytuowanym na terenie Górnego Wiku (niem. Oberwiek), przy nabrzeżu Niedriges Bollwerk (zwanym w późniejszym czasie Uferstraße, a na koniec Schwedter Ufer). Drewniana konstrukcja z klapą zwodzonego przepustu o szerokości 11,3 metra [3] przechodziła przez północny kraniec obecnej Wyspy Przymoście zwanej także Wenecją (niem. Masche’s Insel, Ahrens Insel, Genossenschaftinsel), która dzieli położony naprzeciw dworca kolejowego odcinek Odry Zachodniej na dwa ramiona. Po oddaniu do użytku na przełomie XIX/XX wieku nowego połączenia z Kępą Parnicką (Most Dworcowy, niem. Bahnhofsbrücke), Most Nowy rozebrano pomiędzy 16 marca 1899 a 30 kwietnia 1900 roku. [4]

Przypisy

  1. Bogdana Kozińska, Rozwój przestrzenny Szczecina od początku XIX wieku do II wojny światowej. Wydanie II. Szczecin 2015, s. 84 za: Martin Wehrmann, Geschichte der Stadt Stettin. Stettin 1911, s. 453.
  2. Johann-Sebastian-Bachinstitut • Stettin Historyczne Kalendarium Szczecina – Architektura cz. II, poz. 322, 323.
  3. B. Kozińska, Rozwój przestrzenny Szczecina..., op. cit., s. 84; także Deutsche Bauzeitung. XL Jahrgang, Nr. 18, s. 120. Berlin 1906.
  4. Johann-Sebastian-Bachinstitut • Stettin Historyczne Kalendarium..., op. cit., poz. 324, 325 (VBdSS – Verwaltungsbericht der Stadt Stettin 1899/1900).


Bibliografia

Zobacz też





IES64.png
Autor opracowania: Jan Iwańczuk oraz Bartłomiej Smoliński